BESTE WENSEN

PRETTIGE FEESTDAGEN
EN EEN VOORSPOEDIG 2012

MONIQUE & ADRIAAN

GRENZELOZE TOCHT, 28 december 2011

GRENZELOZE TOCHT,

TERUGBLIK NAAR 28 december 1992

toen ik deze tocht ook liep, toen voor het eerst georganiseerd:

We gaan eigenlijk een beetje uit 'armoe' naar deze tocht, er is verder weinig te wandelen. De start is vanuit twee startplaatsen: Lommel en Borkel en Schaft. Tussen deze plaatsen zijn twee verschillende routes uitgezet van ieder 10 km. Je kunt dan ook kiezen of je 10 of 20 km wandelt. De tocht wordt georganiseerd door de OLAT en de Belgische 'Wandelclub Milieu 2000'. Het bijzondere van deze tocht is dat je aan de Belgisch-Nederlandse grens twee grens-stempels kunt krijgen. Dit is bijna de laatste kans, want per 1 januari 1993 vervallen de grenzen.

We starten via paden die veel doen denken aan smokkelroutes: door weilanden en langs beekjes en bosjes. Alles is wit berijpt, wat er met het ochtendzonnetje uit ziet als een kerstkaart. De grond en plassen zijn bevroren, maar het water in de beekjes stroomt snel.

 Op de eerste verzorgingspost, een soort marktkraampje, worden gratis boterhammen aangeboden. Achter een veerooster staan IJslandse pony's, die hier gebieden begrazen. Het is maar goed dat dat veerooster er ligt, anders hadden ze ongetwijfeld aan 'zelfbediening' bij de broodkraam gedaan. Nu staan ze vlak achter het rooster te wachten. Aanhalen mag, maar ze doen niets anders dan kijken of je ook nog wat brood over hebt.

Het aantal deelnemers is vandaag boven verwachting: 2.150 personen! Er is op deze eerste post dan ook geen druppel drinken meer te krijgen. Alle paden zijn afgezet met schrikdraad en het stikt van de veeroosters en klaphekjes. Bij de grens krijgen we de beloofde stempels. De paden zijn hier en daar glad doordat het bovenste laagje aan het ontdooien is. De vrijstaande huizen die we passeren hebben allemaal dichte vitrages, er staan geen planten voor de ramen en er is geen 'kip' op straat. Het doet allemaal doods en uitgestorven aan. Op de rust in Lommel is dat niet het geval. Het is er ongelooflijk druk. Na enkele minuten wachten op een consumptie besluiten we onverrichter zaken weer op pad te gaan.

We rusten net voor de grens in België in 'Het Tolhuis'. We bestellen een tostie. Via het keukenraam zien we oma op de fiets weg gaan. Eén tosti verschijnt al snel, de andere twee laten op zich wachten... tot oma weer terug is! 'Het Tolhuis' gaat per 1 januari dicht. Er werden hier altijd grenspapieren getikt, en onder het wachten werd er wat genuttigd. Maat dat is niet meer nodig, de chauffeurs kunnen straks gewoon doorrijden.

We vervolgen de route over veel onverharde en enige verharde wegen. In een legertent is de tweede gratis rust. Hier is wel voldoende drinken voorradig. Weer via 'smokkelpaden' komen we terug in Borkel en Schaft. We willen graag wat eten, maar het enige wat het dorp rijk is, is een minisupermarktje. Daarom eten we onderweg maar wat in 'De Lucht'. De route was overigens schitterend en goed gepijld.

GRENZELOZE TOCHT,

Luyksgestel-Lommel, 28 december 2011

Op het camping-terrein...



Vandaag staat echt de laatste tocht van 2011 op het programma. Luyksgestel ligt niet naast de deur dus we stappen om zeven uur in de auto om rond negenen vakantiecentrum De Zwarte Bergen op te rijden, waar ons netjes een plek wordt aangewezen om te parkeren.

De inschrijving is handig geregeld: je koopt aan de inschrijftafel een inschrijfkaart á 1,20, vult deze zelf in, en stopt hem in een doos bij de uitgang waar je gelijk de route krijgt uitgereikt. De keuze in afstanden is dit jaar veel groter: 5 (alleen vanuit Lommel), 8, 16, 24 of 32 km. Alle routes liggen heen- en terug tussen Luyksgestel en Lommel en kunnen evt. ook met de pendelbus overbrugd worden.

KOFFIE MET VLAAI

Na een eerste kerststal in het startgebouw te hebben bewonderd verlaten we dit kwart over negen en gaan over de camping direct de natuur van de 'gemeentelijke bossen van Bergeijk' in. Ik zal maar niets meer vertellen over de vele paddoos die we treffen, hoewel, de gele trilzwam toch wel weer heel leuk is om te zien. En deze is in grote getale aanwezig! De bomen zijn nu toch echt kaal, buiten de vele dennen dan. Af en toe passeren we een stuk heide en Openluchttheater De Hunnebergen. We kletsen met medewandelaars, dat heb je als je veel foto's maakt..... en Adriaan bij je hebt. Zij hebben vorig jaar ook gelopen. Ik was dat toen ook van plan maar de wegen waren slecht dus ik ben niet gegaan. Zij hebben die dag in de bossen flink geglibberd!

Geregeld zien we ook lege maïsakkers en grasland, soms begraasd door paarden. Het is somber, maar lekker fris wandelweer, en niet koud met een graad of 6/7. De zon laat zich zelfs een ogenblik zien, maar trekt dan snel het wolkendekbed weer over zich heen. Aan de bomen zijn allerhande vogelnestkastjes opgehangen. Ontwikkelingswerk vanuit Nederland oppert Adriaan. Uiteindelijk stuiten we op een kanaal dat we lange tijd, slingerend door de bossen, volgen. Tenslotte gaan we het 'Kanaal Bocholt-Herentals' over waarbij ons wandelaars tegemoet lopen en we ze onder de brug langs het water door zien gaan. We gaan dan ook de nodige rondjes slingeren want Luyksgestel ligt hemelsbreed helemaal niet zo ver bij Lommel vandaan.

Langs een bord waarop 'De Lommelse Sahara' wordt aangekondigd komen we al snel op de eerste rust in het SCOUTSHEEM, de centrale rustpost. Ik haal consumptiebonnen en we doen ons tegoed aan koffie met een punt vlaai. Het is gezellig druk en we zien de nodige bekenden.

ZITTEND OF STAAND

We gaan de gele pijlen vervolgen naar Heideheuvel in Lommel. Er is prima gepijld en bij de rusten, waar diverse afstanden en looprichtingen samen komen, is alles perfect aangegeven. We gaan langs een straat met de naam 'nieuwe kopen' wat de nodige hilariteit oplevert en een prachtig zwembad/schouwburg met de naam 'De Souverein'. We passeren vele sportvelden waar twee borden met 'verboden' hangen. Wanneer mag je er eigenlijk wel op?



<>

<>

 

De Souverein

Dat hangt iets verderop: 'alleen toegankelijk voor spelers en scheidsrechter'. We maken een ommetje door het bos en dan gaan we de brug over het kanaal terug. Er volgt daar nog meer bos, afgewisseld met leuke optrekjes en wat paarden die heerlijk buiten rond scharrelen.

Af en toe is er een 'privaat terrein verboden toegang' en we passeren een bord van mountainbikeroute 'Het smokkelpad'. Maar smokkelen is er sinds januari 1993 niet meer bij want toen zijn de grenzen hier opgeheven.

Langs een vogelfokkerij met o.a. zwanen (stinken dat het er doet) en de nodige hopen bieten gaat het de bossen weer door en de hei over.  Na de kerk van Lommel, met kerststal, en een bakker met speciale aanbieding: 'WANDEL  op=op AKTIE GEVULDE KOEKEN 4 + 1 GRATIS', vast speciaal voor d'n Ollanders, staan we voor de rust in ontmoetingscentrum HEIDE-HEUVEL. De pendelbus vertrekt net. (Voor 1,20 kun je mee met deze bus die elk half uur vertrekt richting Luyksgestel en Lommel, maar waarin honden niet mee mogen.)

Het is gezellig druk binnen en ook hier vergapen we ons aan de bordjes: 'Aantal toegestane personen: zittend 400 of staand 550.'

GOED AFGERICHT

We vervolgen de route nu middels rode pijlen langs huizen met nog altijd veelal gesloten vitrages en een tweetal hertjes met slee in een voortuin. Echte hertjes zien we niet, hoewel we wel gewaarschuwd zijn middels een bord om toch vooral van eventuele reekalfjes die we tegen komen af te blijven. (Moeder is altijd in de buurt.) 

We zoeken het kanaal weer op waar een groot vrachtschip langs vaart. We gaan onder een slingerbrug door langs een monument: 'Hier sneuvelde een Brits soldaat hij werd hier begraven in september 1944 en daarna ontgraven in juni 1946.'

Adriaan loopt al enige tijd ‘te gallen’: “misschien neem ik straks op 24 km de pendelbus wel, ik vind het wel genoeg voor vandaag.” Dat zegt hij omdat ik vandaag met deze 32 km er bij op een totaal van 3003 km voor 2011 kom.



Gele trilzwam, in overvloed aanwezig!



Ondertussen bereiken we de Lommelse Sahara en gaan die door. Deze ziet er toch anders uit dan we ons voor hadden gesteld. Hij bevat namelijk erg veel 'oases' in de vorm van grote vennen waarin zelfs een scheepswrak c.q. kunstwerk ligt.

Volgens een wandelaar achter ons gaat het om de Titanic. Alleen is tengevolge van het opwarmen van de aarde de ijsberg ontdooid. We volgen de stranden van de vennen, terwijl het licht begint te miezeren. De voorspelde buien zullen toch niet echt gaan vallen?

Maar het blijft gelukkig bij een beetje miezer.

Onze metgezel gooit er weer een tandje bovenop want om 14:00 uur beginnen ze met het ophalen van de pijlen en het is inmiddels bij drieën.

Wij denken dat het zo'n vaart niet zal lopen want je kunt toch geen pijlen vóór de wandelaars op gaan halen. We komen dan ook prima bepijld  op de rust aan, weer in het SCOUTSHEEM, de centrale rustpost. We nemen een warme choco/Palmpje en blijven niet te lang zitten.

Na de rust volgen we de rode pijlen verder 'richting Nederland' en mogen de slingerbrug toch over. Er volgen grote stukken hei waar OLAT/Milieu 2000 vreselijke hobbelpaden hebben gevonden. We moeten de laatste kilometers de kiezen dus op elkaar zetten: het venijn zit hem in de staart.

Adriaan vertelt aan drie dames die we passeren 'dat hij eigenlijk niet van wandelen houdt maar met mij mee moet omdat ik mijn 3.000 km dit jaar vol wil maken.' Waarna ik zeg: "Goed afgericht hé!" De dames willen direct weten hoe ik dat voor elkaar heb gekregen.....

En dan dient het agrarische gebied zich weer aan en duurt het ook niet lang tot we de camping op stappen en het gezellige finishgebouw binnen gaan. En daar zit ik dan trots op het bereikte resultaat van 3003 km, Adriaan heeft er een kleine 200 meer, als een collega wandelaar bij ons komt zitten. Tussen neus en lippen door vertelt hij dat zijn wandelmaat deze week de 4000 vol gaat lopen, hij hoopt nog 5000 van zijn totaal te kunnen maken....!

We drinken wat en bestellen twee appelflappen want we hebben trek gekregen. En op weg naar de auto, knabbelend aan de heerlijke, nog warme flappen, passeren we ook nog een Kerstman met rendieren!

KERSTWANDELTOCHT, Nijverdal, 24 december 2011

KERSTWANDELTOCHT,

NIJVERDAL, 24 december 2011

Er is vandaag niet veel te wandelen dus op naar Nijverdal. 's Nachts waait het al flink, en onderweg in de auto krijgen we ook al het één en ander over ons heen, maar we gaan toch. Met de kaart op schoot rijden we er richting Holten/Hellendoorn voorspoedig heen en m.b.v. de pijlen op het laatste stukje aanrijroute staan we even over negen in het clubgebouw van de NKC (Nijverdalse Korfbal Club) waar we veel bekenden zien. Hoewel de eersten van de ong. 300 wandelaars al gestart zijn. Heeft natuurlijk ook met het aanbod te maken.

IK MAIL DE FOTO'S WEL

We hebben helemaal in stijl onze kerstmutsen mee, moet kunnen met de gebruikelijke temperaturen rond kerst. Direct na het hek is al de splitsing.... we maken namelijk twee rondjes en met afstanden van 5 - 10 - 15 en 20 km zijn er gewoon twee rondes van tien en één van 5 km gemaakt. Slim! We gaan Nijverdal uit langs een prachtige boerderij, nu pannenkoekenhuis 'De Hooischuur', en leuke optrekjes met schattige luiken aan de ramen.

Het is even zoeken naar kerstsfeer maar ik kan toch al twee verlichte hertjes vinden, en daar blijft het dan even bij. We zien een monument voor 'dokter Fregerio Jules Pierre Moquette van dankbare patiënten en vrienden', thuis maar even googelen.

Langs een bordje 'Nijvere loper, historische wandelroute door Nijverdal', gaan we de andere kant op en voor we de bossen van de Sallandse Heuvelrug in gaan treffen we al de eerste paddenstoelen.

En we kunnen het niet laten die weer op de foto te zetten, zeker de fel gele exemplaren die volop achter een hek staan.

We worden gepasseerd door een Rotterdamse die een T-shirt 'Er gaan niets boven Groningen' aan heeft??? en genieten van de bossen met, volgens de routebeschrijving, een ravijn. Maar deze is duidelijk gegraven en lijkt meer op een wat fors uitgevallen paddenpoel.

Naast een ANWB paddoo neemt een hond een bad waarna hij zich uitschud naast zijn baas "Dank je wel", en we volgen de duidelijke pijlen. Op moeilijke punten hangen er wel drie, twee voor en één na de bocht, zodat fout lopen, zelfs voor ons, uitgesloten is. We gaan langs leuke bordjes met de Kerstman dansend met twee rendieren en worden gewaarschuwd voor een ATB-TOUR. Zouden de bordjes daar ook van zijn?

De fietsen komen we ook echt tegen, maar ze zijn goed geluimd en groeten ons, rekening houdend met de wandelaars, vriendelijk terug.

De zon komt al snel door en, het wordt eentonig, het is heerlijk, onbewolkt, wandelweer. We passeren een bord 'DE UITKIJK' met een afbeelding van een bed en mes en vork, maar gaan recht door, het etablissement ligt ook te ver van het pad af, we kunnen het niet eens zien, om al snel voor een verzorgingspost onder een partytent te staan. Daar is GRATIS! glühwein en warme chocomel te verkrijgen.

Dat laten we ons smaken en maken op verzoek even een foto van een groep 'De familie Santa Claus' met een geweldige camera. De eigenaar vraagt: "Wat krijg je van me?" en Adriaan zegt "Ik mail de foto's wel" terwijl hij doet of hij de camera mee wil nemen.

KERSTSFEER

Aan het eind van het pad gaan we de bewoonde wereld in langs een zonovergoten watertje waar een dikke wilg over het water hangt en staan al snel voor het gebouw van de Nijverdalse Korfbal Club waar de start/finish is.

We maken alleen even gebruik van het toilet en beginnen dan aan het tweede rondje dat volgens de parkoersbouwer heel mooi moet zijn.

Dat kunnen we alleen maar beamen als we langs de andere oever van het riviertje de Regge gaan dat wordt heringericht. We passeren een richtingaanwijzer 'Avonturenpark volg Ommen' (Helledoorn). Langs de rand van Hulsen passeren we een tuin waar een Kerstman met slee staat, weer een beetje kerstsfeer. Na een schattig schuurtje met paard en een huis met typische houtbetimmering waar de ganzen in de bosjes schuilen, gaan we omhoog, toch naar hotel/restaurant 'DE UITKIJK' waarvoor het eerste, en enige, stukje heide ligt voor vandaag.

We mogen het landgoed Hilgenbos in, eigenlijk verboden toegang, maar dus niet voor ons. Tussen de bomen door schemert het dorpje beneden en half tegen de berg liggen weer leuke optrekjes als ' 't Heidje' met een poort/schuurtje er voor. Men kijkt hier niet op een metertje meer als tuin. Bij een bord 'kerstmarkt', dat bij een school hangt, is het opvallend rustig en alle kerstsfeer ontbreekt. Is er zo weinig belangstelling of had het bordje al weg moeten zijn?

We moeten zowaar nog even flink klimmen en dat doet zeer in de kuiten c.q. bovenbenen en raken aan de praat met twee gouden kruisdragers. Collega's van Adriaan..... en NIET van mij dus. Maar de dames hebben al 22 en 39 maal mee gedaan dus is Adriaan met zijn 10 toch nog maar een broekie. Er hangen weer van die leuke bordjes met rendieren en Kerstmannen die van de kinderroute zijn.

En die hoort ook bij deze kersttocht. We maken het ommetje rond door voorlangs hotel 'DE UITKIJK' te gaan. Adriaan doet nu toch echt zijn kerstmuts af, hij is helemaal nat, ik hou hem dapper op, met opgestroopte mouwen! We verruilen Hellendoorn weer voor Nijverdal en dan, ik had het niet verwacht want we  zijn bijna aan de finish, komen we weer bij de partytent voor een tweede glühwein/chocomel... Echte kerstsfeer!

Dat laten we ons niet ontgaan. En dan zijn we in no-time, weer langs de Regge, bij de finish waar we twee heren nog even vragen een foto van ons te maken met kerstmuts op.

We drinken nog wat en Adriaan schaft een medaille aan waar hij wel heel trots op is.

 Thuis blijkt Dokter Fregerio Jules Pierre Moquette toch minder bekend dan we verwachten.... we kunnen hem niet op wikipedia vinden.

RS80 GOUDA, 17 december 2011

RS 80, GOUDA,

17 december 2011

Vorig jaar lag er het 3e weekend van december een dikke laag sneeuw zodat de tocht niet eens door kon gaan. Dit jaar is er regen, hagel, natte sneeuw enz. voorspeld en het eerste treffen we al als we van de auto naar sporthal 'De Mammoet' lopen. Dus we wapenen ons met parapluus, regenjassen, petten en handschoenen.

EEN ZWAAN MET EVENWICHTSSTOORNISSEN

We moeten de trap op naar boven en omdat het nog vroeg is treffen we de parkoersbouwers/pijlers die net naar buiten gaan. Wij genieten eerst nog van een bakkie voor we ons richting buiten begeven, waar het zowaar droog is geworden.

Al heel snel lopen we over het Omlooppad, een oude weg waar het nieuwe Gouda gewoon omheen is gebouwd. Het pad wordt omzoomd door knotwilgen en oude boerderijen, deels met luiken aan de ramen, en is een beetje glad. Het heeft licht gevroren dus hier en daar zijn vooral de bruggen opgevroren en ligt er een vlies op het water. Adriaan kan op een vlonder dan ook maar net op de been blijven. (Sebastian ligt dubbel van het lachen.) In de warmere tijden van het jaar, als alles in het blad zit, loop je hier in een groene oase. Nu schemeren de flatgebouwen door.

We verlaten de 'Bloemendaalseweg' en gaan de groenstrook langs de A12 in. Ook al zo'n groene oase.... vooral als de bomen beter in het blad zitten.

Langzaam breekt de zon zowaar door. Langs de Breevaart, waarlangs afwisselend oude huizen en (luxe) nieuwbouwhuizen staan, verlaten we de stad en gaan het Reeuwijkse plassengebied op waar de zon zich in het water spiegelt, maar niet na een heuse Kerstman en enkele kano’s te zijn gepasseerd.

Dan gaan we langs leuke (vakantie)optrekjes waarbij wij alleen maar kunnen kwijlen. Maar we kijken onze ogen uit en gaan over leuke ophaalbruggetjes waarbij we zelfs af en toe nog paddenstoelen spotten! (Maar laat ik daar nu inmiddels maar niets meer over zeggen...) 



Zwaan met evenwichts
stoornissen



Sebastian denkt af te snijden, want we lopen in grote lijnen tegen gesteld aan een andere tocht,.... dat doet hij alleen de verkeerde kant op dus voor hem wordt het een extra ommetje. We passeren een bordje waarop snoekbaars, bakpaling en stoofpaling staat geschreven (zwemt dat hier allemaal rond?) en er wordt appelcompote langs het pad verkocht. Via een stiltegebied, en het is nog heel moeilijk om je daaraan te houden, gaan we langs kleurige vogelhuisjes en een zwaan met evenwichtsstoornissen. Hij staat zichzelf te poetsen en valt dan heftig fladderend om op zijn zij in het water. Zo bereiken we de rust. We laten ons de choco, koffie, appelkoek en dropjes goed smaken. Enkele wandelaars hebben hun intrek genomen in de tuin van de buren waar een zitje staat, maar dat blijkt toch niet helemaal de bedoeling te zijn.

"JA!"

Ganzen verzamelen gakkend op de weilanden en verder gaan we gewoon door waar we mee bezig waren: ons vergapen aan alle mooie optrekjes. In de verte ontwaren we een regenboog. Mooi om te zien...... maar wat betekent het voor ons? Vele fazanten fourageren en laten zich niet door ons verstoren als we de meer beboste omgeving van de Reeuwijkse Hout in gaan.

Uiteindelijk bereiken we de rand van Reeuwijk-Brug, gaan langs een kunstwerk op een rotonde en komen op de rust bij CVC Reeuwijk.

Het is er niet druk binnen dus we kunnen zitten en op het gemak, tegen een heel vriendelijke prijs, een consumptie halen met voor Sebastian een zakje dropjes er bij. Dat heb je in een voetbalkantine! Buiten staat een leuke richtingaanwijzer (Zie foto).

De rust zit wat vroeg in de route dus nog een kleine 10 km te gaan en het laatste stuk is vaak het zwaarst, zeker voor Sebastian. We gaan de nieuwbouw door en passeren het raadhuis waarna we het prachtige plassengebied weer op gaan.

We zien een boot vol visnetten, kennelijk is er hier heel wat te vangen! We zien opgeboste wilgentenen liggen en passeren een bordje: 'Verboden huis en tuinafval te storten op dit terrein' waarbij een grote berg tuinafval ligt. Hoezo op ideeën brengen.....

 S. heeft het zwaar, hij heeft zijn knie wat geforceerd tijdens een gymles, maar daar horen we hem niet over, nu klaagt hij over zere voeten. We manen hem echter toch maar zo veel mogelijk door te lopen om zo snel mogelijk aan de finish te komen. Ondertussen zijn we de Goudse Hout ingegaan en lopen over verende snipperpaden.

We worden door Ineke op de foto gezet en gaan de brug over de Breevaart over waarna we al snel weer voor 'De Mammoet' staan na een opschrift op de stoep te zijn gepasseerd: 'PRETTIGE FEESTDAGEN ARNOLD'

Als iemand aan Sebastian, die uitgeblust aan tafel zit vraagt: "Volgende keer weer?", zegt hij volmondig "JA!"

Arnold wordt hierbij bedankt voor de heerlijke tocht. We hebben genoten, zelfs al ging de route dit keer niet door het gezellige centrum van Gouda!

Jammer dat 'slechts' 292 deelnemers aan de start verschenen. En bij het bestuur dienen we even een klacht in: prima dat al dat slechte weer beloofd wordt, maar zorg dan ook dat het er komt want nu lopen we voor niets 25 km lang te slepen met parapluus, regenjassen, petten en handschoenen!!!